Jest niską, trzydziestoletnią szatynką. Nienawidzi ludzi. Przebywanie w ich towarzystwie to dla niej udręka i mało estetyczna sytuacja. W pracy zawodowej kontaktuje się ze współpracownikami przede wszystkim drogą elektroniczną, co uważa za bardzo komfortowe rozwiązanie. Z rodziną oraz wąskim gronem znajomych nie utrzymuje częstych i bliższych relacji. Jej przyjaciółką jest Ciemność.
Dawno temu miała powstać publikacja o tytule „Granie w gry fabularne w szkole”. Zostałem poproszony o napisanie kilku zdań, co też ochoczo uczyniłem. Jednak rzecz nigdy nie została opublikowana, mój tekst został zagubiony. Od czasu do czasu myślałem o nim i przez długi czas szukałem go w swoich zasobach. Niedawno znalazłem fragment, okazał się niezłym gniotem. Ale muszę się z tym uporać...
Na drugą edycję Fantastycznego Festiwalu Wyobraźni StarFest – święta fantastyki w Kozim Grodzie czekałem cały rok! Jestem stary i czas już pędzi dla mnie szybko. Od godziny 15 w piątek, aż do godziny 16 w niedzielę wraz z córką Alicją, przechadzałem się po ogromnych obiektach Targów Lublin przy Dworcowej 11.
W tym roku jednym z patronów imprezy był mój ukochany Trzynasty Schron. Po siedmiu latach działalności wśród moich Braci i Sióstr w Falloucie i postapo, w końcu spotkałem się z kimś na żywo. Redaktorka Dorka to bardzo sympatyczna i młoda niewiasta i wspólnie spędziliśmy większość konwentowego czasu. Na koniec ustawiliśmy się na kolejne imprezy, a przy rozstaniu płakaliśmy. Ale zanim to się stało…
Spisane z nagrania wykonanemu dzięki Win+H i poetycko poprawiane przez kilka dni. Pominąłem przeczytany tekst z podręcznika. Na końcu recenzja kolegi ChatGPT.
Uwielbiam czas, na chwilę przez kolejną zbiórką od Dungal Games, te kilka miesięcy niepewności, w czasie których Przemysław Ławniczak pilnie i zazdrośnie strzeże tajemnicy tytułu i światów, w których tworzy swoje nowe gry. „O czym będzie nowa gra – pytam się czasami, wiem, że nie powinienem tego robić, zdaję sobie sprawę, że mi nie odpowie, ale to takie zabawne. Nie kręci, jasno mówi, żebym…
Zawodna jest pamięć człowieka, a szczególnie chorego psychicznie, zdolnego zmyślać ku radości swojej i innych historie z przeszłości. Pisałem na Trzynastym Schronie:
"Wydaje się, że ostatnio gry paragrafowe są dosyć popularne. Te nowe (a nie nowe wydania starych) są chyba troszeczkę inne… niż te wiekowe, chociażby taki Dreszcz, Goblin, Pierścień lub Kosmolot Podróżnik.
Do tej pory, gdyż on jeszcze żyje… mam kolegę, który wprowadzał mnie w świat gier fabularnych. Nad tym, co za chwilę przeczytacie, zastanawiałem się dosyć długo, ale po wielu latach doszedłem jedynie do połowicznego rozwiązania. Mój Mistrz Gry zaczynał przygody od tego, że w świecie Warhammera (delikatny uśmiech) rano pojawiała się mżawka, a kiedy deszcz zacinał okropnie, szliśmy do lasu, a tam, w ponurej gęstwinie liści, gałęzi, mokrej ziemi, zaczynało robić się wesoło i docieraliśmy do sedna przygody.
Od dawna miałem w planach przeczytać książki wymienione na stronie https://www.hplovecraft.pl, które są inspirowane Mitologią Cthulhu. I któregoś razu siadłem do kompa, posprawdzałem czy znajdę te woluminy na allegro, złapałem się za głowę i zamówiłem ich sporą ilość.
Kiedy wejdzie się w zakładkę Mitologia Cthulhu, a następnie Cthulhu w Polsce, pierwszą pozycją, którą zobaczycie, jest książka Colina Wilsona „Pasożyty umysłu”. Zrazu pomyślałem, że jest to za gówniany tytuł i przygłupia okładka. Pisarza wcześniej nie znałem i wydawało mi się, że to rzecz niewar …. Jakżeż się pozytywnie zaskoczyłem. Ależ to jest tytuł!
