Stary Wujek: Słowianie w edycji 1.5 znikają z hengalowych magazynów. Gratulacje! Planujesz dodruki, edycję 2.0?
Wojciech: Dodruki edycji 1.5 na pewno się pojawią. Postaram się stworzyć nieprzerwany dostęp do podręczników. Co do edycji 2.0 – jeszcze za wcześnie na takie deklaracje.
Marek "ArmiscH" Musiał to człowiek, który stworzył oraz zmodyfikował wiele gier. Schron Zero + dodatki, Gwiezdna Ekspedycja, Ocaleni z Catanu, Wieczna Waśń, Cyberpunk Night in The City, Czarne Chmury, Zombie Crusade. Przejrzałem te tytuły i robią wrażenie. Mam ogromną przyjemność zadać ich Twórcy kilka pytań.
Wszystko wskazuje na to, że jesteś miłośnikiem gier planszowych. To zainteresowanie z czasów dzieciństwa? Jaka była Twoja pierwsza gra planszowa i kiedy w nią zagrałeś?
Faktycznie grami planszowymi zacząłem interesować się już w dzieciństwie. Najciekawszymi były gry Firmy Encore, np. “Labirynt Śmierci”, “Odkrywcy Nowych Światów” i “Gwiezdny Kupiec” oraz oczywiście nieśmiertelna „Magia i Miecz”, choć sam nie pamiętam już, która z nich była pierwsza.
Dawno
nie byłem na Marsie. A już w grze fabularnej nigdy. A tu proszę!
Przemysław Ławniczak z Dungal Games jest w trakcie tworzenia gry
fabularnej, w której zabierze nas na czerwoną planetę.
Ale zanim polecimy, powiedz, proszę o psie, który zdechł (Psia Krew II) i czy kiedyś powstanie z grobu?
W Psią krew 2 włożyłem dużo pracy, podręcznik został napisany przynajmniej w połowie, a miał mieć ponad 200 stron w druku. Zbiórka nie powiodła się głównie z dwóch powodów. Pierwszym był wysyp projektów na Wspieram.to, oprócz PK 2ed. trwało w lutym tego roku około pięć zbiórek na gry fabularne. Drugi to specyficzny (niszowy) świat gry – nie jest to„furry” z bajkowymi, przyjaźnie wyglądającymi, zwierzaczkami, ale brutalna wizja mrocznego miasta, gdzie zawzięte psy zagryzają się w ciemnych alejkach, walcząc o terytorium. Jak widać „furry” w dzisiejszych czasach sprzedaje się lepiej od policyjnych opowieści z przełomu lat 80tych i 90tych.
Jeżeli chodzi o wydawanie gier
fabularnych jestem tak samo zawzięty jak pies policyjny szukający
narkotyków, poza tym zwyczajnie bez sensu jest porzucać projekt, który
skończyło się w połowie. Dlatego kiedyś wydam Psią krew 2 edycję. Tylko
sam nie wiem kiedy, odłożyłem to na dalszy plan, póki co mam masę pracy z
innymi projektami.
Tak napisałem do ludzi z Oni On i Gry:
Wasze życie nie będzie już takie samo, drodzy fani Wiedźmina, kiedy usłyszycie moją historię. Ale czytajcie ją do końca, długa nie będzie.
„Chcąc skrócić drogę do domu, o nie, nie wszedłem do lasu, jeno przez łąkę powiodłem swe kroki. Tej zimy śniegu nie było, to pomyślałem, że na wigilię Bożego Narodzenia dotrę mało spóźniony, a i żona złego słowa głośno nie powie, kiedy zobaczy mój urobek. Nie będę Was zanudzać, ale nagle coś mnie za nogi schwyciło, stopy śliską macką obwiązało i runąłem jak długi na zmarzniętą trawę. Strach w oczach miałem, gdyż plugastwo z wnętrza ziemi wychynęło, gębę z zębami otworzyło i… Wiedźmin ciął to szkaradztwo, a ja padłem bez ducha, omdlony.
Daleko za miastem Waterdeep, w lesie Ardeep, gdzie rzekłbyś — cywilizacja wydawałoby, się jeszcze nie dotarła. W miejscu, do którego można dostać się tylko dzięki zapomnianej, zarośniętej drodze, zdarzyła się rzecz niesamowita. Do tej pory wzdrygam się na myśl o tamtych chwilach! Byłem świadkiem pożaru starego domu, ukrywając się w krzakach wraz z istotami, które go wywołały. Zaskakujące jest odczucie, iż nie przeraża mnie śmierć spalonych w domu osób, ale świadomość, że "Sprawiedliwość" musiała użyć niezwyczajnych sposobów, aby się zrealizować.
Daleko za miastem... gdzie cywilizacja wydawałoby się jeszcze nie dotarła. W miejscu, do którego można dostać się tylko dzięki zapomnianej, zarośniętej już polnej drodze, zdarzyła się rzecz niesamowita. Do tej pory wzdrygam się na myśl o tamtych chwilach! Byłem świadkiem pożaru starego domu, ukrywając się w krzakach wraz z istotami, które go wywołały. Zaskakujące jest odczucie, iż nie przeraża mnie śmierć spalonych w domu osób, ale świadomość, że "Sprawiedliwość" musiała użyć niezwyczajnych sposobów, aby się zrealizować.
Dziewięć miesięcy temu zbiórka na Księgę Stali zakończyła się zwycięstwem. Gratulacje! Czy emocje po tym wydarzeniu opadły, czy jeszcze trzymają i masz robotę do wykonania? Jak podsumujesz zbiórkę?
